شما را به جانب او فراخوانم . كدام يك از شما پشتيبان من خواهد بود ، تا برادر و وصى و جانشين من ميان شما باشد ؟ وقتى سخنان حضرت بدين‌جا رسيد ، سكوت مطلق همهء مجلس را فراگرفت و هركدام از حاضران در حال فكر بودند . اما من كه جوان‌ترين آنها بودم ، سكوت را شكستم و گفتم : اى رسول خدا ! من آمادهء پشتيبانى از شما هستم . . . آن‌گاه پيامبر دست مرا گرفت و فرمود : مردم ! اين جوان برادر و وصى و جانشين من ميان شما است ! به سخنان او گوش دهيد و از او پيروى كنيد . در اين هنگام مجلس پايان يافت و حضار با خنده رو به ابو طالب نمودند و گفتند : محمد دستور داد از پسرت پيروى كنى و از او فرمان ببرى . . . » « 1 » . از اين روايت به خوبى روشن مىشود اولين فعاليت براى آماده سازى ذهنيت مردم براى قبول وصايت و خلافت على عليه السّلام در محفلى خاص ، يعنى خويشان نزديك پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و پابه‌پاى تبليغ رسالت و اعلام نبوت و بعثت پيامبر عظيم الشأن اسلام صورت گرفت .

--> ( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 218 و 219 ، انتشارات حسينيه - مصر ، چاپ اوّل . براى تفصيل بيشتر در مورد اين روايت و اسانيد آن رجوع كنيد به « ما نزل من القرآن في علي ، ابى نعيم اصفهانى ، گردآورى شيخ محمودى ، ص 155 ؛ تفسير الخازن ، ج 3 ، ص 371 ، انتشارات دار المعرفة ، بيروت .